Situational Leadership: Πώς αλλάζεις στυλ ανά περίσταση
Η πιο συχνή ερώτηση που μου κάνουν ηγέτες δεν είναι «ποιο είναι το καλύτερο στυλ ηγεσίας;».
Είναι: «Γιατί αυτό που δούλεψε με μία ομάδα, δεν δουλεύει με την επόμενη;»
Η απάντηση βρίσκεται σε ένα από τα πιο πρακτικά μοντέλα της ηγεσίας: το Situational Leadership.
Τι είναι το Situational Leadership
Το μοντέλο αναπτύχθηκε από τους Paul Hersey και Ken Blanchard στη δεκαετία του ’70 και βασίζεται σε μία απλή αλλά ισχυρή ιδέα:
Δεν υπάρχει ένα «σωστό» στυλ ηγεσίας. Υπάρχει το στυλ που ταιριάζει σε αυτόν τον άνθρωπο, για αυτή την εργασία, αυτή τη στιγμή.
Ο πραγματικά αποτελεσματικός ηγέτης δεν έχει «έναν τρόπο». Έχει ευελιξία προσαρμογής.
Τα 4 στυλ ηγεσίας κατά Hersey & Blanchard
1. Directing (Καθοδήγηση)
Υψηλή κατεύθυνση, χαμηλή υποστήριξη. Ο ηγέτης λέει τι να γίνει και πώς. Δουλεύει για νέους εργαζόμενους, σε νέα καθήκοντα, ή σε συνθήκες κρίσης.
2. Coaching (Καθοδήγηση με διάλογο)
Υψηλή κατεύθυνση, υψηλή υποστήριξη. Ο ηγέτης εξηγεί, ακούει, ενθαρρύνει. Κατάλληλο για ανθρώπους με κάποια εμπειρία αλλά χωρίς πλήρη αυτονομία.
3. Supporting (Υποστήριξη)
Χαμηλή κατεύθυνση, υψηλή υποστήριξη. Ο ηγέτης δίνει χώρο, εμπιστεύεται και συν-αποφασίζει. Κατάλληλο για ικανούς εργαζόμενους που χρειάζονται κίνητρο ή αυτοπεποίθηση.
4. Delegating (Ανάθεση)
Χαμηλή κατεύθυνση, χαμηλή υποστήριξη. Ο ηγέτης αναθέτει και αποτραβιέται. Κατάλληλο για εξειδικευμένα, αυτόνομα μέλη της ομάδας.
Πώς αποφασίζεις ποιο στυλ να χρησιμοποιήσεις
Δύο μεταβλητές μετράνε:
- Ικανότητα: Πόσο γνωρίζει το άτομο το συγκεκριμένο έργο;
- Δέσμευση: Πόσο κίνητρο και αυτοπεποίθηση έχει για αυτό;
Ο ίδιος εργαζόμενος μπορεί να χρειάζεται Directing σε ένα νέο task και Delegating σε ένα οικείο, την ίδια εβδομάδα.
Συχνά λάθη
- Παγώνεις σε ένα στυλ γιατί «έτσι είμαι εγώ» — και επιβάλλεις τον εαυτό σου σε κάθε άνθρωπο.
- Κρίνεις τους ανθρώπους ως «καλούς» ή «κακούς» — αντί να αξιολογήσεις το ταίριασμα στυλ-εργασίας.
- Αλλάζεις στυλ τυχαία, χωρίς να εξηγείς γιατί — και δημιουργείς σύγχυση.
Προσωπική παρατήρηση
Όταν δουλεύω με ηγέτες, αυτό που τους ελευθερώνει είναι μία απλή αλήθεια:
Δεν χρειάζεται να γίνεις άλλος άνθρωπος. Χρειάζεται να αναπτύξεις περισσότερα από ένα εργαλεία στη φαρέτρα σου.
Το Situational Leadership δεν είναι θεωρία. Είναι μία πρακτική στάση — που χτίζεται σε καθημερινό επίπεδο, μέσα από αυτογνωσία και προσοχή στον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου.
Καλύτερος ηγέτης δεν είναι αυτός με το «καλύτερο στυλ». Είναι αυτός που ξέρει πότε να αλλάξει στυλ.
Βιβλιογραφία
- Hersey, P., & Blanchard, K. H. (1969). Life Cycle Theory of Leadership. Training and Development Journal.
- Blanchard, K., Zigarmi, P., & Zigarmi, D. (2013). Leadership and the One Minute Manager. William Morrow.
