Ένα τέλος για αρχή
Μυθιστόρημα · Εκδόσεις Φυλάτος
Αν μια μέρα ξυπνούσες και όλοι σε θεωρούσαν νεκρό — τι θα έκανες;
Ο Άλεξ, κρυμμένος, βλέπει πώς είναι ο κόσμος χωρίς εκείνον. Κι εσύ, μαζί του, μπαίνεις στην πιο παράξενη ερώτηση: αν σου δινόταν ξανά η ζωή σου, θα την έζησες το ίδιο;
Διάβασε δωρεάν 7 αράδες απ’ το βιβλίο →
Το ξέρεις ήδη ότι το θες; Πήγαινε κατευθείαν στο βιβλίο ↓Πριν αποφασίσεις
Πάρε πρώτα μια γεύση — δική σου, δωρεάν.
Διάλεξα εφτά αποσπάσματα από το βιβλίο — αυτά που οι αναγνώστες υπογραμμίζουν πιο συχνά — και δίπλα σε καθένα άφησα μια δική μου σκέψη κι ένα ερώτημα: τι τελειώνει τώρα στη ζωή σου, και τι θέλει ν’ αρχίσει;
Θα σου φτάσει στο email σε λίγα λεπτά. Χωρίς καμία υποχρέωση.
Έτοιμο! Οι 7 αράδες είναι δικές σου.
Κατέβασε τις 7 αράδες →Κι ένα δώρο ακόμα — 4 σελίδες μέσα από το βιβλίο:
Το απόσπασμα (σελ. 264-267) →Σου το κρατάμε και στο email. Πότε-πότε θα σου γράφω μια σκέψη για τη ζωή και την αλλαγή — φεύγεις μ’ ένα κλικ, όποτε θες.
Η ιστορία
Στον Άλεξ δίνεται κάτι που κανείς μας δεν προλαβαίνει: να δει τη ζωή του απ’ έξω.
Ξυπνάει ένα πρωί του Πάσχα, σ’ ένα νησί. Βρίσκει το αυτοκίνητό του καμένο. Και μέσα σε λίγες ώρες, όλοι γύρω του πιστεύουν πως σκοτώθηκε.
Κι εκεί ανοίγει μπροστά του η πιο παράδοξη ευκαιρία. Να δει, κρυμμένος, πώς μοιάζει ο κόσμος χωρίς εκείνον. Να παρακολουθήσει τη δική του κηδεία. Ν’ ακούσει τι λένε για εκείνον όσοι νομίζουν πως έφυγε.
Και τότε έρχεται το πραγματικό ερώτημα. Το δύσκολο.
Αν του δινόταν ξανά η ζωή του… θα ξαναγινόταν ο ίδιος άνθρωπος;
Ανάμεσα σε μια αγάπη που δεν τελείωσε ποτέ, έναν φίλο που κρατά πάνω του το βάρος μιας σιωπής, και τη φωνή της μητέρας του που ψιθυρίζει «τίποτα δεν κρατάει για πάντα», ο Άλεξ βρίσκεται μπροστά στο πιο ανοιχτό ερώτημα της ζωής του: τι αξίζει να κρατήσει και τι να αφήσει πίσω;
Πριν το αγοράσεις, διάβασέ το
Λίγες αράδες που, αν σε αγγίξουν, το βιβλίο σε περιμένει.
Ένα τέλος για αρχή — κάθε φορά
Μεγαλώνουμε και πεθαίνει σιγά σιγά το παιδί μέσα μας. Κάθε μέρα, μα κάθε μέρα, κάτι πεθαίνει μέσα μας, κάτι διατηρείται και όσο περνάνε τα χρόνια, λιγότερα πράγματα γεννιούνται. Μέχρι μια μέρα, όλα μας τα κύτταρα νεκρώνουν, ώστε να έλθει ο φυσικός θάνατος. Αυτό συμβαίνει ακόμα και κοινωνικά. Κάθε τόσο στη ζωή μας τελειώνει μια κατάσταση και αρχίζει άλλη. Για να γεννηθεί, για να αρχίσει κάτι καινούργιο, πρέπει να πεθάνει το παλιό. Ένα τέλος για αρχή, κάθε φορά…
Η αλλαγή & ο φόβος
Συχνά οι άνθρωποι που συναντάμε μας δίνουν την ευκαιρία να αλλάξουμε πολλά, να τα αλλάξουμε όλα. Υπάρχουν σημάδια στο διάβα μας που, αν ακούσουμε το μέσα μας και επιλέξουμε να ξεβολευτούμε, τότε θα επέλθει η αλλαγή. Συνήθως αυτό δε συμβαίνει γιατί υπάρχει ο φόβος.
Ο θάνατος ως καθρέφτης
Όταν έρχεσαι σε επαφή με τον θάνατο ενώ είσαι ζωντανός, κάτι αρχίζει να συμβαίνει μέσα σου. Αποκτά μια άλλη διάσταση η ζωή σου. Αποκτά αξία γιατί συνειδητοποιείς ότι δεν έχεις άλλη ζωή όπως τα παιχνίδια…
Ο πόνος που διδάσκει
Οι δύσκολες στιγμές είναι για να μας μαθαίνουν να ζούμε καλύτερα. Δυστυχώς, αν δεν περάσουμε από τον πόνο, αν δε μάθουμε από τον πόνο, αν δεν πενθήσουμε ο καθένας για τις απώλειές του, τότε δε βρίσκουμε ισορροπία μέσα μας.
Ποτέ δεν είναι αργά
Βλέπεις ότι είναι πιο ωραία από όσο πίστευες, πιο απλή, θες να γυρίσεις πίσω και να τη ρουφήξεις από την αρχή. Δυστυχώς εγώ το έμαθα λίγο αργά. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά, έτσι δε λένε;
«Και τι γίνεται παππού στο τέλος;»Ένα τέλος για αρχή
«Δεν υπάρχει τέλος, όπως ούτε και αρχή…»
Πριν αποφασίσεις
Πάρε πρώτα μια γεύση — δική σου, δωρεάν.
Διάλεξα εφτά αποσπάσματα από το βιβλίο — αυτά που οι αναγνώστες υπογραμμίζουν πιο συχνά — και δίπλα σε καθένα άφησα μια δική μου σκέψη κι ένα ερώτημα: τι τελειώνει τώρα στη ζωή σου, και τι θέλει ν’ αρχίσει;
Θα σου φτάσει στο email σε λίγα λεπτά. Χωρίς καμία υποχρέωση.
Έτοιμο! Οι 7 αράδες είναι δικές σου.
Κατέβασε τις 7 αράδες →Κι ένα δώρο ακόμα — 4 σελίδες μέσα από το βιβλίο:
Το απόσπασμα (σελ. 264-267) →Σου το κρατάμε και στο email. Πότε-πότε θα σου γράφω μια σκέψη για τη ζωή και την αλλαγή — φεύγεις μ’ ένα κλικ, όποτε θες.
